s.v. Vogelenzang wint derby
De buren (BSM) kwamen op zondag 30 oktober op bezoek in Vogelenzang.
Zowel BSM als Vogelenzang had tot dit moment één schamel puntje bijeen gevoetbald. Voorafgaand aan
de wedstrijd had ik al zo’n gevoel dat de pupil van de week ons het nodige portie geluk zou
brengen, dat ons in de afgelopen weken zo heeft ontbroken. Allard Nelissen, met een N op het
eind, zo fluisterde zijn vader mij in, deed voor hoe je een vijandelijke keeper op onberispelijk
wijze passeert. Daar waren een redelijk aantal toeschouwers, inclusief Gé Duwel, oud trainer
van zowel BSM als Vogelenzang (2 x) en erevoorzitter Chris Rees getuige van. BSM had
natuurlijk ook de nodige fans meegenomen. Het was gezellig en geanimeerd druk langs
de lijn. De wedstrijd had in ieder geval een hoop belangstellenden, zelfs vanuit westelijke
richting. Zij lieten zich dit buitenkansje om ook een spannend potje voetbal te zien niet
ontzeggen
Direct na de aftrap kreeg Vogelenzang een eerste goede mogelijkheid om te scoren, maar de
keeper wist de bal nog met zijn voet de keren. Vogelenzang was sterker, wat ook bleek uit het
feit dat keeper Niels Dedding pas in de 35ste minuut het eerste echte schot kreeg te verwerken.
De rust werd bereikt met een 0 – 0 stand. In de tweede helft werd de grote trom weer eens uit
de kantine gehaald en door Bas Smallegange geroerd. De aanmoedigingen van de
Vogelenzangse fans van het eerste werden hierdoor lichtelijk ‘overstemd’, maar dat deerde de
pret allerminst. In de 55ste minuut kon er bijna gejuicht worden door de Vogelenzangse
aanhang, maar helaas bleek de lat toch te breed. De hele tweede helft gaf eigenlijk hetzelfde
beeld te zien als in de eerste, een iets beter dan de tegenstander voetballend Vogelenzang. Een
diepe pass van Kevin Boelé vanaf het middenveld op Kevin van der Raad bracht uiteindelijk
in de 82ste minuut de beslissing. Kevin nam de bal aan op de rechterhoek van het
strafschopgebied en schoot de bal vervolgens in verre hoek. Het gejuich moet tot bij de
spoorwegovergang bij station Vogelenzang te horen zijn geweest. In blessuretijd gooide
Robin Nederstigt de deur helemaal in het slot. Hij bekroonde daarmee weer een sterke
wedstrijd van zijn kant en daarmee wil ik niets af doen aan de teamprestatie. Zeker op de
inzet en beleving viel helemaal niets af te dingen. De eerste overwinning van dit seizoen is
hiermee een feit, en dan ook nog een zege in op de één na belangrijkste wedstrijd van het
seizoen. De belangrijkste zege hoort natuurlijk bij de uitwedstrijd in Bennebroek. Nu volgt
echter op 6 november eerst de uitwedstrijd bij Waterloo, een tegenstander die voor
Vogelenzang al jaren lastig te bestrijden is. Wie weet hoe deze mooie zege op BSM kan
doorwerken? Dit is een vraag waarmee de spelers van Vogelenzang zich direct na afloop van
de wedstrijd nog niet bezig hielden. Het was eerst tijd voor een welverdiend biertje en de
felicitaties van de eigen aanhang, opgeluisterd door Ben Weijers die plaatjes draaide. En
Allard, onze pupil van de week, die heeft ons inderdaad geluk gebracht. Die had maandag met
gekregen en meegenomen bal een verhaal op school te vertellen.
Er is trouwens nog een heel pikant gegeven aan deze overwinning. Bennebroeker Rein
Veldhuizen werd op de jaarvergadering van onze leden, jongstleden vrijdag 28 oktober,
gekozen tot voorzitter van de s.v. Vogelenzang. Lang, lang geleden wilde hij zich als
spelend lid aanmelden bij BSM, maar men (de toenmalige trainer van BSM?) wilde hem
niet, want spelers genoeg. Dit zal misschien de reden zijn geweest, dat zijn eerste woorden
na zijn verkiezing waren “en nu zondag slachten die gasten uit te Bennebroek”. Waarvan
acte dus, een opdracht die door onze spelers optimaal werd uitgevoerd. Mooier kun je een
voorzittersperiode niet beginnen Rein.
Weekend 29/30 oktober ook in sportief opzicht zeer geslaagd
De zaterdagveteranen wachtten al sinds het begin van het seizoen op de eerste overwinning.
Slechts een gelijkspelletje was hun deel. In eigen huis moesten ze het opnemen tegen Schoten
Veteranen 2. John ‘muis’ van de Raad bracht de 1 -0 op het denkbeeldige scorebord. De 2
– 0 was voor Aziz. De naamgever van 3 – 1 moet ik u schuldig blijven, maar de 4 – 1 was
weer voor ‘muis’. Kijk de punten werden in één middagje verdubbeld en nu zijn onze mannen
zeker voor een week weer de ‘veterhaantjes’. Een sportief potje onder leiding van Ron Gorter.
De tegenstander bleef na de wedstrijd ook nog even hangen. Ook gezellig dus.
Op zondag had de KNVB 5 thuiswedstrijden voor Vogelenzang op het programma staan en
dus moest één team al om 10.00 aantreden en dat werd het derde. Dit team speelde tegen
DIO 6. Het om 9.00 uur verzamelen viel ondanks een uurtje langer slapen niet voor iedereen
mee. Roderick Keur bereikte het sportcomplex iets later. Of ik dit feitje maar even wilde
vermelden, zo werd mij door een delegatie van het derde na afloop van de wedstrijd gevraagd.
Beide teams deden er tijdens de wedstrijd alles aan om de toeschouwers op de puntjes van
de grassprieten te laten staan. Een 8 – 8 einduitslag, na een 6 – 5 russtand, maak je dan ook
niet alle weken mee. Beide ploegen zullen er ongetwijfeld vrede mee hebben gehad. Op
zekere leeftijd krijg je namelijk weer dezelfde voetbalvreugde terug als in je pupillentijd. De
einduitslag is dan niet meer zo relevant, als je maar minstens zelf 1 keer gescoord hebt.
Remco Joon en Erik v.d. Peet konden helaas niet aan de wedstrijd niet meedoen, die waren
helaas geblesseerd. Dennis van Schrevendijk werd gevraagd voor een invalbeurt. Hij zei
gelukkig ja en zo’n stevige speler legt natuurlijk ook wel wat gewicht in de schaal.
Lando Meeuwenoord haalde in twee afzonderlijke helften de ’hoedentruc’ uit en mag
dus 6 doelpunten bijschrijven op zijn totaal. Een waar kunststukje dus, dat echt niet veel
voorkomt. Rob Rolvers zorgde voor de overige productie. Floor wilde niet bij zijn broer
Lando achterblijven en stond er op, dat ik zou vermelden dat hij veel, heel veel ballen heeft
tegengehouden, behoudens natuurlijk de acht tegentreffers, waaraan keeper Bjorn van der
Raad trouwens ook niets kon doen, zo riepen zijn medespelers rond de klok van 13.00 uur in
koor vanachter een statafeltje op het s.v. Vogelenzang terras.
Het tweede team speelde om 11.30 uur. Het is tweede achtereenvolgende seizoen in de
vierde klasse en daar willen we voorlopig ook graag in blijven. We willen althans met het
tweede in ieder geval niet lager voetballen. DSOV 4 kreeg een nulletje mee naar huis, dankzij
doelpunten van Bob Vreeburg, Tobi Niekoop en Joey v.d. Zwet. Dit nulletje stak keeper
Raoul Matthijsse ook in zijn zak. Hij hoefde niet te vissen in zijn eigen netje. Het doelpunt
van Bob Vreeburg was er één van grote schoonheid. Een toelichting geef ik hier niet, had u
maar moeten komen kijken.
Team vier speelde ook om 11.30 uur tegen Zwanenburg 6. Scheidsrechter Hans Apswoude
heeft na een oogoperatie voorlopig maar zicht met één oog en dat is heel lastig bij het in
de diepte kijken (buitenspel). In overleg met beide heren aanvoerders hield Hans bekwaam
de looplijn rond de middencirkel. De wedstrijd kan kortweg gekenschetst worden als een
sportieve pot met kansen over en weer, waarbij ik persoonlijk van mening ben dat er voor
Vogelenzang meer in had gezeten, natuurlijk ook door de inzet van de drie nieuwelingen,
die het team dit seizoen in kwalitatief en kwantitatief opzicht zijn komen versterken: Martijn
van Bakel, Chris Daumas en Ivan (spreek uit Ivaan) Gomez. De 1-1 eindstand werd bereikt,
dankzij de gelijkmaker van Ruud van Schaik, die de haartjes netjes gekapt hield en daarom
met zijn voet vanaf naast zijn oor tegen de touwen schoot.
De A speelde gelijk met het eerste om 14.00 op veld 2 tegen Hoofddorp A4. Bij rust was
de stand 1 – 1. Het einde van de reguliere speeltijd werd niet bereikt. Scheidsrechter Peter
Wester staakte de pot bij een 2- 2 stand, naar verluidt wegens een opstootje en rumoer rond
één of twee rode kaarten. Dat verhaal zal nog wel een staartje krijgen. Christoph Aprahamian
(1 - 1) en Frenk Selhorst (penalty 2 – 2) kregen de Vogelenzangse treffers op hun naam.