Piet van den Raad
Van voetbalclub tot en met de Kerk, het stikt overal van het vrijwilligerswerk. Vogelenzang heeft er weer een Koninklijk Onderscheiden inwoner bij. Alle reden om er een stukje over te schrijven, maar ook om buurvrouw Korfage en Hein en Loes v.d. Linden een plezier te doen. Dus daar gaat ie weer een keer…………
Vogelenzanger Piet van den Raad Koninklijk Onderscheiden
Op zaterdag 30 oktober 2010 is Piet van den Raad benoemd tot Lid in de Orde van Oranje - Nassau. Burgemeester Ruud Nederveen reikte de Koninklijke Onderscheiding uit in het Jagershuis in Bennebroek, tijdens de viering van het 25-jarige jubileum van Bridgevereniging Adriaan Pauw.
Piet heeft zich sinds 1969 ingezet voor diverse bestuurlijke functies in de sportwereld. De Politie Sport & Ontspannings Vereniging (25 jaar voorzitter/bestuurlid), de fietsclub Tour Club Vogelenzang (8 of 9 jaar voorzitter, als opvolger van wijlen Joop Teunissen), de Sportraad van de gemeente Bloemendaal (als vertegenwoordiger van de voetbalclubs in het Bloemendaalse) en Bridgeverenigingen Adriaan Pauw en Bel Air. Het zijn voorbeelden van de clubs waarvoor hij zich heeft ingezet. Aan laatstgenoemde vereniging is Piet tot op heden verbonden. Naast de Adriaan Pauw coördineert en begeleidt Piet een groot aantal bridgedrives, zowel binnen deze regio als in het buitenland (Frankrijk). Het mes snijdt voor hem daarbij aan twee kanten. Hij doet dit vrijwilligerswerk voor zijn plezier en voor het goede doel. Verschillende keren per jaar coördineert en begeleidt Piet bridgedrives voor het Fonds ‘Hartewensen’ van de ‘Hartekampgroep’ (een organisatie die zorg en ondersteuning biedt aan mensen met een verstandelijke of meervoudige beperking) en voor het Wereld Natuur Fonds. Hij was ook 15 jaar scheidsrechter bij de Haarlemse Voetbalbond (HVB) en hij maakte circa 5 jaar deel uit van de HVB tuchtcommissie.
In 1941 stond zijn geboortehuis in Noordwijk Binnen. Het staat er trouwens nog steeds, dat is nog eens degelijke bouw. Op 7 jarige leeftijd verhuisde hij naar het ‘Spoorhuis’ in Vogelenzang. Dit is het huisje, dat direct links naast het spoor staat, als u bij de spoorwegovergang aan de Bekslaan richting Heemstede kijkt. Weer dertien jaar later verhuisde hij naar de Vogelenzangseweg 113 (nu nr. 163 ?). Nog weer 6 jaar later kwam ik Vogelenzang te wonen, en raakte ik via ‘de voetbal’ bevriend met zijn jongste broer Ruud ‘Pa Spoor’. Sindsdien kan ik de ouders van Piet en ook zijn andere broers Nico & Rob ‘plaatsen’.
Piet deed de LTS B metaal, een combinatie van leren en werken. Hij ging aan de slag bij de Nederlandse Spoorwegen als machinebankwerker. Na twee jaar militaire dienst (Luchtmacht) ging hij terug naar deze werkgever, waarbij hij mocht vernemen dat hij een aanzienlijke salarisverhoging had gekregen. Helaas bleek kort daarna dit een administratief foutje, waardoor hij het een maand zonder salaris moest doen. Piet werd daar niet vrolijk van en nam zich voor om bij de eerste de beste gelegenheid het NS pad te verlaten. Voormalig ‘dorpsveldwachter’, de heer Hengstenmengel kwam dit ter ore en deze oom agent wist Piet aan de hand van een salarisindicatie te overtuigen dat zijn toekomst in de ‘hoedende’ sector lag. Na het tot tevredenheid van de selectiecommissie (voor aspirant dienders) schrijven van een opstel in de Nederlandse taal werd Piet toegelaten tot de politieopleidingsschool aan het Houtmanpad. Piet trouwde tussen de bedrijven door met Miep Kleverlaan, wel een echte Vogelenzangse, waarna de zonen Victor en Sander werden geboren. In de loop der tijd moest hij nog veel meer avondonderwijs volgen. Hij vierde zijn 25 jarig Politiejubileum in Heemstede en zat daarna nog 10 jaar in Haarlem bij een speciale recherchegroep. Bij zijn 25 jubileum werd voorgelezen uit het opstel Nederlands dat hij destijds voor zijn toelating tot de opleiding geschreven had. Je mag van deze gasten ook wel verwachten dat ze een dossiertje bij kunnen houden. Piet verliet in 1997 het politiekorps, in de rang van inspecteur.
Nadat hij zijn blauwe pet afzette heeft Piet het bijna drukker dan in zijn politiejaren. Piet’s passie werd meer en meer het edele bridgespel. Als wedstrijdleider van twee verenigingen (Bel Air uit Hillegom en Adriaan Pauw uit Bennebroek) voorziet Piet in de behoefte om te bridgen. Hij zit daarbij ook in de technische commissie. Naast deze twee clubs is hij druk in de weer met het organiseren van diverse drives met eten als thema, zoals Mosselen, Boerenkool en Snert. Deze drives worden zeer goed bezocht. De interesse is zo groot, dat er al snel een wachtlijst ontstaat. Daarnaast springen de brigdedrives voor het goede doel in het oog. Voor ‘de Hartekamp’ wordt ieder jaar geld ingezameld voor een “grote” aankoop voor de bewoners. Ruim 200 deelnemers schrijven zich jaarlijks in. Ook voor het Wereld Natuur Fonds organiseert Piet jaarlijks een goed bezochte bridgedrive. Eigenlijk zijn alle drives die Piet organiseert binnen een mum van tijd uitverkocht. Vanuit de Nederlandse Bridge Bond is Piet enkele jaren geleden voor zijn inzet al eens in het zonnetje gezet. Hem werd in 2004 een “kei”, een beeldje, uitgereikt. Een leuke vondst trouwens, die naam.
Onze gedecoreerde dorpsgenoot is niet alleen Piet van den Raad, maar ook Piet Precies. De details moeten kloppen. Een goede voorbereiding is het halve werk. Uit welingelichte kringen hebben wij vernomen dat (regionaal) Bridgend Nederland hoopt, dat hij samen met zijn vrouw Miep nog lang doorgaat met zijn ‘werkhobby’.
Piet is - en daarmee komen in we mijn gevoelswereld terecht ook warme gevoelens voor het voetbalspel. Hij is zelfs fan van een voetbalclub in Rotterdam. De aanhangers van een club van Griekse Godenzonen kwalificeren de aanhangers van deze Rotterdamse BVO als ‘zij van 010’, omgekeerd heeft men het ‘daar’ weer over ‘zij van 020’. Men bouwt graag een lekker sfeertje richting elkaar. De omschrijving ‘zij van 010’ bleek trouwens een duiding met een hoog voorziend gehalte. Dit mag wel worden gesteld na het bekend worden van de uitslag PSV – Feyenoord (seizoen 2010 – 2011).
In Wikipedia is te vinden dat Rotterdam de thuishaven is van heel wat bekende en minder bekende sportclubs. Vooral in de hoogste voetbaldivisies is Rotterdam met drie clubs goed vertegenwoordigd. De eerste club die daarbij genoemd wordt is:
- Eredivisieclub Feyenoord - Stadion Feijenoord, ook wel "De Kuip" genoemd.
Excelsior is momenteel een geduchte concurrent van het 010 legioen. Men fluistert dat bedoelde BVO niet zou staan waar zij nu staat (op de ranglijst), als het clubmanagement de organisatie net zo zou verzorgen als Piet. Voor een Feyenoorder moet er niets erger zijn, dan het medelijden van zo’n vermaledijde Ajax Neus. Desalniettemin, ik ben diep begaan met ze. Mij is voor het verschijnen van dit stukje gevraagd serieus in overweging de nemen deze alinea niet te plaatsen. Ik doe het wel, omdat we als voetballiefhebbers van elkaar toch een beetje moeten weten waar we staan. Met wat humor graag, dat dan weer wel. Trouwens wie kaatst moet de bal verwachten. Ik zal die bal tegemoet zien.
Wat mij in de ter beschikking staande informatie ook frappeerde, was de tekst dat hij ook één keer in de maand het Rookvrij Bridgen organiseert (?). Daar herken ik dan ‘onze ‘ Piet weer in, want Piet was in zijn jaren bij de voetbal een groot tegenstander (en nog) van het roken in de kantine en bestuurskamer. Daar had hij toen wel een punt vind ik. Je moet wel rekening houden met mensen, die er echt problemen mee hebben. Piet kon echt niet tegen de rook, werd er ziek van. Helaas voor Piet stopte het roken in de kantine pas, nadat hier in een wettelijk kader (rook)paal en (rook)perk aan werd gesteld. Het zal Piet deugd doen te weten, dat de kantine van de s.v. Vogelenzang daardoor nu sigaretten- en sigarenrookvrij is.
Piet kon ook een heel aardig partijtje fluiten, ook op hoger (Haarlemse Voetbal Bond) niveau. Ten bewijze: volgens mijn informatie heeft hij als enige HVB scheidsrechter op 1 januari 1987 een nieuwjaarswedstrijd tussen de Koninklijke HFC en Oud Oranje mogen fluiten. U ziet, ook hier weer dat dirigeertalent, weliswaar zonder stokje, doch wel met fluit en ter gelegenheid van deze wedstrijd zelfs speciaal met oordopje en microfoon, toen nog iets nieuws. Van deze wedstrijd is destijds een ruime samenvatting van 45 minuten uitgezonden door de VARA
Piet is van 1986 tot 1994 (oktober 1993 om precies te zijn) ook voorzitter geweest van de s.v. Vogelenzang. In de periode van zijn voorzitterschap is de bouw van de huidige kleedkamers tot stand gekomen. Het eerst team van de s.v. Vogelenzang promoveerde naar de eerste klasse HVB (om twee seizoenen later weer af te dalen). In zijn voorzittersjaren werd de seniorentak van de s.v. Vogelenzang bijna twee keer zo groot. o.a. door de komst van enkele teams van de opgeheven Bennebroekse vereniging SVB: in 1989 speelden er ineens drie zaterdag seniorenteams op het s.v. Vogelenzang complex. ‘Booming business’ dus bij de voetbal, met bijbehorende te tackelen problemen.
Het niet tegen rook kunnen, een hele drukke baan en een heel druk vrijwilligersleven viel voor Piet echt niet meer op te brengen. Hij moest vanwege gezondheidsproblemen de voorzittershamer neerleggen. Piet bewaart volgens eigen zeggen gelukkig wel mooie herinneringen aan de s.v. Vogelenzang, en daar hoort ook het bezoek bij aan en van onze toenmalige Duitse voetbalvrienden van de DJK Alverskirchen.
Zoals in het begin van dit verhaaltje als gesteld, vierde de bridgeclub Adriaan Paauw op 30 oktober haar 25 jarig bestaan. Tussen een excursie van de leden in de omgeving van Broek in Waterland en een gezamenlijk etentje (waarna natuurlijk bridgen) werd een receptie ingelast, onder andere om enkele leden die al 25 jaar lid zijn te fêteren. Die excursie gaf het verrassingscomité o.l.v. zoon Sander de gelegenheid een ragfijn spel spelen, bij de organisatie van de Koninklijke overval op Piet. Hierbij moest de verdekte aanwezigheid van familie en vrienden worden geregeld, in afwachting van de komst van burgemeester Ruud Nederveen en het moment van zijn toespraak. Het tijdschema luistert bij dit soort gelegenheden nogal al nauw, kan ik u wel verklappen. Sander moet dan ook erg in zijn sas geweest met de telefonische mededeling van pa Piet, dat de excursie een half uur eerder was afgelopen dan voorzien, men zou 10 minuten later op de stoep van het Jagershuis staan. Toch slaagde de verassing met een tien en een griffel. Bij binnenkomst van de familie en vrienden van Piet kreeg hij een staande ovatie van de 110 aanwezigen, een kippenvelmomentje, waarbij je het maar droog moet zien te houden. Daarna was het beurt aan Ruud Nederveen voor het plegen van de officiële handelingen en hij deed dit naar verluidt helemaal prima best. Het bridgen ging ’s avonds gewoon, hier pakte Piet met Sander nog een tweede plaats en schoondochter Wendy gooide ‘s avonds nog een mailberichtje de deur uit naar 1500 personen. Piet heeft blijkbaar een nogal groot netwerk. Daags erna, op zondag 31 oktober was er ook nog een ‘surpriseparty voor Piet. Kon men hem meteen even feliciteren met zijn 69ste verjaardag.
Het feit dat Piet zich al zo lang ten bate van ‘de samenleving’ heeft ingespannen en daarbij ongetwijfeld anderen heeft gestimuleerd leverde hem een welverdiend lintje op. Daar past van mijn kant op deze plek een dikke felicitatie bij, die natuurlijk ook bestemd is voor zijn ‘steun en toeverlaat’ Miep, Victor en Mandy, Sander en Wendy, en de kleinkinderen. Bij deze felicitatie word ik gesteund door het bestuur van de s.v Vogelenzang.
DL, november 2010. geboren te Amsterdam (Watergraafsmeer). Overigens ben ik van mening dat de ‘Neuzen’ dezelfde kant op moeten staan.
Dit stukje is mede tot stand gekomen dankzij informatie van de Gemeente Bloemendaal, Sander van den Raad en de heer Karel Zwetsloot, voorzitter van de bridgevereniging ‘Adriaan Paauw’.