Langer doorwerken, minder vrijwilligers
'Langer doorwerken, minder vrijwilligers'
Ze vormen het cement van de vereniging en geen voetbalclub kan zonder ze: vrijwilligers. In de rubriek Liefdewerk (Oud papier) portretteren we de meest bijzondere personen die zich belangeloos inzetten voor 'hun' club. Van jarenlang bestuurslid naar de eeuwige terreinknecht. Vandaag: Hans Apswoude.
Al meer dan veertig jaar is hij vrijwilliger bij SV Vogelenzang in Bloemendaal. Na vele drukke jaren doet Hans Apswoude het wat rustiger aan. Toch fluit hij momenteel nog altijd de senioren van de club. ,,Ik ben ook secretaris van de bouwcommissie, want we hebben de nodige uitbreidingsplannen. Ik doe dus nog genoeg. Alleen ben ik er nu niet meer al mijn vrije avonden en weekenden aan kwijt. Die tijd is voorbij.”
Jeugdleider, jeugdtrainer, scheidsrechter, barman en voetballer. Een greep uit de functies die de 57-jarige Hans jarenlang wist te combineren. Als trouwe supporter van Telstar bezocht hij bovendien alle thuiswedstrijden van zijn cluppie. ,,Ik heb inderdaad genoeg drukke tijden gekend”, zegt Hans. ,,Het leek soms wel alsof ik met SV Vogelenzang getrouwd was. Elke avond was ik bij de vereniging te vinden. Het was gewoon een fulltime job. En dat naast mijn echte baan en mijn liefde voor Stormvogels/Telstar, waar ik al 34 jaar een seizoenskaart heb. Voordeel was wel dat ik toen nog niet in het echt getrouwd was.” Op de foto staat de vrijwilliger naast Telstar-trainer Jan Poortvliet.
Jeugdbestuur
Hans begon al op zijn veertiende als vrijwilliger. ,,Ik vond het leuk om te helpen, met klussen bijvoorbeeld. Al snel bood ik me aan om in het jeugdbestuur te zitten. Inmiddels word ik 58, dus ik loop al een tijdje mee.”
De waardering maakte het voor Hans al die jaren de moeite waard. ,,Ik ben uiteraard maar een klein radertje in een grote machine”, vertelt hij bescheiden. ,,We doen het met een groep van honderd man. Die saamhorigheid maakt het juist zo leuk. Met z’n allen de schouders eronder zetten. Ik geniet daarvan.”
Een groep van honderd vrijwilligers klinkt veel. Toch is het volgens Hans allemaal niet zo rooskleurig. ,,Er zijn functies binnen de vereniging die ook wij heel moeilijk bezet krijgen”, legt hij uit. ,,Die van voorzitter of secretaris bijvoorbeeld. Jobs die ongelooflijk veel tijd in beslag nemen, dat kun je echt niet combineren met een normale baan. Het voorzitterschap is ideaal voor gepensioneerde mensen. Alleen is de politiek van plan om iedereen in de toekomst tot zijn of haar 67ste te laten doorwerken. Ik weet zeker dat verenigingen door deze maatregel een nog groter probleem gaan krijgen om vrijwilligers te vinden. Daar is niet goed over nagedacht.”
Stoppen
Hoewel Hans het wat rustiger aan doet, is hij niet van plan te stoppen. ,,Nee, voorlopig blijf ik de club trouw. Ik doe het nog steeds met alle plezier.”
Daarbij ook geholpen door zijn Zilveren KNVB-speld, die liet zien hoe zeer de vereniging hem waardeert. ,,Een mooi moment”, blikt Hans terug. ,,Ik had een toernooi gefloten en kwam het veld aflopen. Toen stonden ze me op te wachten. Bezweet en in mijn scheidsrechterstenue moest ik naar voren komen. Ik was verbaasd, maar heb er wel van genoten.”